Posts Tagged 'psychose'

Hoe houd je verwarde mensen op het pad? Een noodstop om de pols biedt uitkomst

Iedere dag loopt Salim (32) met grote passen over de lange weg van de ggz-instelling Parnassia waar hij woont, naar het winkelcentrum in Loosduinen, twee kilometer verderop. Haast heeft hij niet, maar hij houdt niet van langzaam lopen. In het winkelcentrum koopt hij een pakje shag, vloeitjes, en een aansteker als de zijne op is. Of hij kijkt alleen maar een beetje om zich heen, groet de mensen die hij van gezicht kent omdat hun routine de zijne kruist. Daarna loopt hij weer terug, over diezelfde lange weg.
Maar soms is Salim geen wandelende man, maar iemand die andere mensen een ‘verwarde man’ zouden noemen. Hoe te voorkomen dat hij letterlijk en figuurlijk de weg kwijt raakt? Zijn familie verzon een oplossing: een horloge dat niet af kan.

Hoe houd je verwarde mensen op het pad? Een noodstop om de pols biedt uitkomst

Iedere dag loopt Salim (32) met grote passen over de lange weg van de ggz-instelling Parnassia waar hij woont, naar het winkelcentrum in Loosduinen, twee kilometer verderop. Haast heeft hij niet, maar hij houdt niet van langzaam lopen. In het winkelcentrum koopt hij een pakje shag, vloeitjes, en een aansteker als de zijne op is. Of hij kijkt alleen maar een beetje om zich heen, groet de mensen die hij van gezicht kent omdat hun routine de zijne kruist. Daarna loopt hij weer terug, over diezelfde lange weg.
Maar soms is Salim geen wandelende man, maar iemand die andere mensen een ‘verwarde man’ zouden noemen. Hoe te voorkomen dat hij letterlijk en figuurlijk de weg kwijt raakt? Zijn familie verzon een oplossing: een horloge dat niet af kan.

In de war in niemandsland

Waar iedereen op doorreis is, hebben zij hun basis. Schiphol kent een harde kern van dertig ‘bewoners’ met psychische problemen.

“Je moet goed kunnen kijken, mensen zien“, zegt Hans Pijp. Op Schiphol Plaza, het centrale plein van de luchthaven, krioelt het van de mensen. Ze bekijken de aankomst- en vertrektijden van de vliegtuigen, ze snauwen in exotische talen hun jengelende kinderen toe, ze eten een hamburger, kopen nog snel even hun laatste vakantiebenodigdheden. Maar Pijp ziet iets anders. Dwars door de chaos van mensen op weg naar hun bestemming, loopt een vrouw. Ze duwt een karretje met een paar weekendtassen – zoals zo vele anderen dat hier doen. “Zij woont hier”, zegt Pijp. “Ze is dakloos en psychotisch.”

In de war in niemandsland

Waar iedereen op doorreis is, hebben zij hun basis. Schiphol kent een harde kern van dertig ‘bewoners’ met psychische problemen.

“Je moet goed kunnen kijken, mensen zien“, zegt Hans Pijp. Op Schiphol Plaza, het centrale plein van de luchthaven, krioelt het van de mensen. Ze bekijken de aankomst- en vertrektijden van de vliegtuigen, ze snauwen in exotische talen hun jengelende kinderen toe, ze eten een hamburger, kopen nog snel even hun laatste vakantiebenodigdheden. Maar Pijp ziet iets anders. Dwars door de chaos van mensen op weg naar hun bestemming, loopt een vrouw. Ze duwt een karretje met een paar weekendtassen – zoals zo vele anderen dat hier doen. “Zij woont hier”, zegt Pijp. “Ze is dakloos en psychotisch.”

Nieuw elan in de GGZ: geen psychiatrische instelling, maar ‘clubhuis;

Voor Psy (blad over geestelijke gezondheid en verslaving) maakte ik een zomerserie genaamd Nieuw Elan, over innovatieve ggz-zorg. 

‘We zijn anti-slachtofferrol’

Het Centrum voor Psychosen Molemann Tielens is geen psychiatrische instelling, maar een clubhuis. Patiënten kunnen er terecht voor yoga, lunch en muziek, maar ze moeten er wél wat voor terug doen.

Het heeft iets weg van een nieuw hip café: een lange houten lees- en lunchtafel, erachter een open keuken met barretje, waarvandaan de cappuccino’s komen. ‘De Brouwerij’, hangt in neonletters boven de deur van het pand in hartje Amsterdam. De letters verwijzen naar de vorige eigenaar van het pand. Alleen een klein bordje met twee namen verklapt de […]

Nieuw elan in de GGZ: geen psychiatrische instelling, maar ‘clubhuis;

Voor Psy (blad over geestelijke gezondheid en verslaving) maakte ik een zomerserie genaamd Nieuw Elan, over innovatieve ggz-zorg. 

‘We zijn anti-slachtofferrol’

Het Centrum voor Psychosen Molemann Tielens is geen psychiatrische instelling, maar een clubhuis. Patiënten kunnen er terecht voor yoga, lunch en muziek, maar ze moeten er wél wat voor terug doen.

Het heeft iets weg van een nieuw hip café: een lange houten lees- en lunchtafel, erachter een open keuken met barretje, waarvandaan de cappuccino’s komen. ‘De Brouwerij’, hangt in neonletters boven de deur van het pand in hartje Amsterdam. De letters verwijzen naar de vorige eigenaar van het pand. Alleen een klein bordje met twee namen verklapt de […]