juni 24th, 2010
Gepubliceerd in QPQ, blad over sociaal ondernemen, juni 2010.
Een reis om de wereld in 1460 dagen. Op zonne-energie, in een zelfgemaakt voertuig. Het doel: ontmoetingen, en alles wat daaruit voortkomt. Kunstenares Ingrid van den Boogaard leeft haar droom.
Het begon met een droom. Ingrid van den Boogaard (43) zag in haar slaap hoe zij in een auto op zonne-energie de wereld over reed. Ze ontmoette veel mensen, ze maakte filmpjes, foto’s en mziek – net als in haar dagelijks leven, maar dan onderweg. De droom was echter dan de dag die erop volgde. Sterker nog, de realiteit van de dag verbleekte bij haar droom.
Vier jaar later is het al lang niet meer alleen een droom. Ingrid van den Boogaard vertrekt. In haar zonnemobiel, de eerste en enige ter wereld, een rondje om de aarde. Vijfentwintig kilometer per uur, vier jaar lang, louter op zonne-energie. ‘I am one world’, heeft ze haar onderneming gedoopt. De precieze vertrekdatum is nog onbekend: ze gaat wanneer er zon is, in mei of in juni. Wanneer ze zin heeft. ‘Ik zou een evenement kunnen organiseren, met media-aandacht en mensen die me uitzwaaien, maar dat past niet bij de aard van het project. Het is groot, maar het is kleinschalig. Het is persoonlijk. Ik doe dit niet om in het Guinessbook of Records te komen, het gaat om het proces. Ik wil mensen ontmoeten, en kijken wat daaruit voortkomt. Je kan wel alles gaan plannen en voorbereiden, maar er zijn altijd factoren waar je geen invloed op hebt. Zoals het weer, en het politieke klimaat in het land.’ Read the rest of this entry »
Tags: crowdfunding, duurzaamheid, iamoneworld, ingrid van den boogaard, linkedin, wereldreis, zonne-energie
Posted in Interviews | No Comments »
juni 24th, 2010
Gepubliceerd in QPQ, blad over sociaal ondernemen, juni 2010
De Amsterdamse kermisbaas Frans Stuy biedt kansarme jongeren een baantje op de kermis. Zo veroorzaken ze geen overlast meer, én ze hebben wat te doen. ‘Moeten ze dan voor altijd op straat hangen? Als je ze geen kans geeft, worden het beesten.’
In groepjes hingen ze rond. Ze blowden wat, ze dronken wat, ze vochten, ze jatten hier en daar, en af en toe vernielden ze een attractie. Zo is het begonnen: kermisbaas Frans Stuy (49) uit Osdorp had last van de jongeren die op zijn kermis hingen. ‘Ik heb met de politie gepraat, met imams, met Marokkaanse buurtvaders, en met de jongeren zelf’, vertelt Stuy. De oplossing was even simpel als logisch, vond hij. Voortaan gingen diezelfde jongeren die hem overlast brachten, voor hem werken. Read the rest of this entry »
Tags: arbeidsmarkt, Frans Stuy, kansarme jongeren, kermis, linkedin, sociaal ondernemen
Posted in Reportages | No Comments »
juni 24th, 2010
Gepubliceerd in Psy, juli 2010. Klik hier voor het artikel bij Psy.
Frank Schalken weet het al ruim tien jaar: online hulpverlening biedt enorm veel kansen voor de GGZ. De mogelijkheden worden echter nog onvoldoende benut. Als een klein kind kan hij zich erover verbazen. ‘Veel online hulpwebsites zijn als een trap waar de eerste drie treden ontbreken.’
Het gebeurt Frank Schalken (39) zo vaak. Wat voor hem vanzelfsprekend is, blijkt voor de buitenwereld onlogisch. Een paar jaar geleden las hij in het Parool: ‘Allochtone jongeren maken weinig gebruik van psychische hulpverlening. Ze schamen zich te veel om over hun problemen te praten’. ‘Goh’, dacht Schalken, ‘die jongeren zijn wél heel actief op internet. Daar hebben ze juist helemaal geen last van die schaamte. Op sites als marokko.nl discussiëren jongeren heel openlijk over persoonlijke problemen’.
Dus bedacht Schalken twee jaar geleden hulpmix.nl, een website waar allochtone jongeren tot en met twintig jaar terechtkunnen met hun problemen en kunnen chatten met een hulpverlener. Hij kijkt vragend: ‘Logisch toch? Maar niemand had dat nog bedacht.’ Schalken is lang en opvallend kwiek. Zo iemand die niets ontgaat, iemand die altijd weet waar hij mee bezig is – die indruk maakt hij althans. Read the rest of this entry »
Tags: e-hulp, frank schalken, GGZ, innovatie, linkedin, online hulp, psychiatrie
Posted in Interviews | No Comments »
juni 9th, 2010
Gepubliceerd in Discours, juni 2010. Klik hier voor het artikel bij Discours.
De dagelijkse praktijk van de patholoog komt veel te weinig aan bod in de geneeskundestudie, vindt Marc van de Vijver. Hierdoor heeft de vakgroep maar weinig co’s, en weten zelfs collega’s niet wat pathologen nu eigenlijk uitvoeren.
Lijken snijden en crime scenes onderzoeken. Het zijn de dagelijkse werkzaamheden van een patholoog – in de ogen van de buitenwereld althans. Fout, weet professor Marc van de Vijver, patholoog aan het AMC. Hij maakt zich er niet druk over: “Mensen die dat denken, kijken gewoon te veel naar programma’s als CSI.” Wat hij veel erger vindt: zelfs basisartsen hebben nauwelijks benul van wat pathologen nu eigenlijk uitvoeren.
Niet de tv, maar de geneeskundestudie is daar debet aan, stelt Van de Vijver. “Studenten komen alleen met pathologie in aanraking wanneer zij onderwijs over ziekteleer krijgen. Pathologen leggen dan op weefselniveau uit hoe bijvoorbeeld longontsteking ontstaat”, zegt Van de Vijver. Dat de patholoog in de dagelijkse praktijk operatiepreparaten maakt en bewerkt, komt tijdens de studie nauwelijks aan de orde. Dat hij onder de microscoop tumoren bekijkt en oordeelt of ze goed- of kwaadaardig zijn: komt zelden aan bod. Dat de patholoog zelfs een essentiële schakel is bij het stellen van de diagnose van welk ziektebeeld dan ook: dat weet bijna geen enkele student.
Read the rest of this entry »
Tags: AMC, co-assistenschap, linkedin, pathologie
Posted in Achtergrondverhalen, Reportages | No Comments »
mei 13th, 2010
Gepubliceerd in Trouw, 8 mei 2010.
Rotterdamse havenwerkers zijn meesters in het verbergen van hun laaggeletterdheid. Overslagbedrijf EMO stuurt ze alsnog naar school.
Als John Dell’Avo (49) de binnenvaartschepen met kolen belaadt, hoeft hij niet meer ‘honderd keer’ op zijn formulier te kijken. “Als schip Trude 2 moet worden beladen met tachtig ton kolen, moet je wel weten welk schip Trude 2 is.” Om daarachter te komen had Dell’Avo zo zijn eigen methode: zorgvuldig bekeek hij of de letters op zijn formulier dezelfde vorm hadden als de letters op het schip. “Het ging langzaam, maar het werkte.” Read the rest of this entry »
Tags: arbeidsmarkt, laaggeletterdheid, linkedin, Rotterdamse haven
Posted in Reportages | No Comments »
april 14th, 2010
Gepubliceerd in QPQ, blad over sociaal ondernemen, april 2010
Zelf voedsel verbouwen en leven van de zon en de wind: bewoners van Transition Towns bereiden zich voor op olieschaarste en klimaatverandering. Ze wachten niet op overheden, maar nemen het heft in eigen handen. “Het dogma van oneindige groei geldt niet meer.”
Tara Notenbomer eet uit haar tuin. In de zomer staat spinazie, courgettes en aardbeien op tafel, in de winter pastinaak, wortelen en knolgroenten – allemaal zelf verbouwd. Een leuk tijdverdrijf, maar volgens Notenbomer bovenal noodzakelijke voorbereiding. Want binnen ‘afzienbare tijd’ zal men zelf voedsel moeten produceren om geen honger te hoeven lijden.
De oorzaak: piek olie. Volgens die gedachte bereikt de mondiale olieproductie ooit een maximum. Vanaf dat moment, de piek, zal de productie alleen nog maar afnemen, terwijl de vraag naar olie nog steeds stijgt. Er ontstaat een steeds grotere schaarste, waardoor de olieprijs almaar hoger wordt. “Transport van goederen wordt daardoor veel te duur, en supermarkten zullen op den duur leeg blijven. Daar moeten we op anticiperen”, zegt Notenbomer. Notenbomers doel is dan ook haar hele woonplaats Deventer zo ‘eetbaar’ mogelijk te maken. “Al het openbaar groen kan worden omgebouwd tot moestuinen. We moeten zoveel mogelijk zelfvoorzienend en olie-onafhankelijk worden.” Read the rest of this entry »
Tags: duurzaamheid, linkedin, oliecrisis, piek olie, Transition Towns
Posted in Achtergrondverhalen | No Comments »
april 14th, 2010
Gepubliceerd in QPQ, blad over sociaal ondernemen, april 2010
Bij Bierbrouwerij De Prael hebben bijna alle werknemers een psychiatrische achtergrond. Het bedrijf dat begon met een rammelende tweedehands bierinstallatie op een industrieterrein in Amsterdam-Zuid groeide uit tot een veelgevraagd biermerk met een winkel en proeverij op de Wallen. Een van de eerste sociale ondernemingen van Amsterdam gaat als een trein. Maar er zitten grenzen aan de groei.
Reinier (50) vraagt zich nooit meer af of het eigenlijk wel zin heeft om de deur uit te gaan. Hij doet het gewoon, want hij heeft een verantwoordelijkheid. Een baan. Sinds een paar jaar geeft hij rondleidingen in brouwerij De Prael, vier dagdelen per week, vrijwillig. Reinier is gediplomeerd bioloog, spreekt vloeiend Engels, Duits en Frans. Toch heeft hij eerder nooit een ‘normale baan’ gehad. Read the rest of this entry »
Tags: bierbrouwerij, De Prael, linkedin, psychiatrie, sociaal ondernemen, werk
Posted in Reportages | No Comments »
april 10th, 2010
Gepubliceerd in Trouw, 10 april 2010.
Jongeren die een baan over de grens zoeken, hebben meestal al in het buitenland gewoond. ‘Het blijft Europa, zo’n big deal is het niet.’
Waarom ga ik eigenlijk niet in Praag wonen?, dacht Ferenc Roos (29) toen hij vorige zomer terugkwam van vakantie. Zijn baan in Rotterdam begon hem tegen te staan, en de Tjechische stad had hem betoverd. Roos, afgestudeerd in Taal en Cultuur Studies aan de Universiteit Utrecht, werkte als bemiddelaar voor visa. Hij regelde Russische verblijfs- en werkvergunningen voor Nederlanders die in Rusland gingen werken. “Ik had in die baan weinig doorgroeimogelijkheden, en ik wilde wat anders. En waarom niet naar Praag? Misschien kon ik daar wel wat beters krijgen.”
Steeds meer jonge hoogopgeleiden kiezen voor een baan in een ander EU-land, blijkt uit een recent onderzoek van loonverwerker en salarisadministratiebureau Automatic Dataprocessing (ADP). In 2009 verhuisde vijf op de duizend Europeanen naar een ander EU-land om te werken, zes jaar geleden was dit nog drie op duizend. Volgens schattingen van het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) verblijft ongeveer 6 procent van de Nederlandse beroepsbevolking in het buitenland. Ruim de helft daarvan zit in de EU. Hoeveel hoogopgeleiden Nederlanders jaarlijks emigreren voor werk, wordt nergens bijgehouden.
Read the rest of this entry »
Tags: arbeidsmarkt, emigratie, Europa, expat, jongeren, linkedin
Posted in Interviews | No Comments »
april 3rd, 2010
Gepubliceerd in Trouw, 3 april 2010
Vluchtelingen hebben vaak laaggewaardeerde baantjes, terwijl ze veel meer in hun mars hebben. Voor hen opende Rotterdam een nieuwe school die hen helpt bij het opzetten van hun eigen bedrijf.
Naraa Gombosuren (48) heeft een gat in de Nederlandse markt ontdekt: kleren uit Mongolië. “Geheel ecologisch, van honderd procent kajsmir, of honderd procent schaapswol”: ze klinkt al als volleerd verkoper. “Duurzame producten zijn nu een trend in Nederland. Mongolische kleren passen daar precies in, maar ze worden in Nederland nog nauwelijks verkocht.” Gombosuren mailt met salesmanagers in Mongolië, ze laat zich catalogi en showmoddellen opsturen, en ze speurt het land af naar een geschikt pand. “Binnen een jaar open ik mijn winkel”, zegt ze vastberaden.
In een vorig leven was Gombosuren tolk en vertaler. Ze werkte voor een nationaal persbureau in haar geboorteland Mongolië, waar ze van Russisch naar Mongools vertaalde en andersom. Ongeveer tien jaar geleden vluchtte ze naar Nederland, over de reden praat ze liever niet. In Nederland werkte ze jarenlang aan de lopende band in een ‘tomatenfabriek’. “Inpakken en sorteren, soms wel twaalf uur achterelkaar. Heel zware jaren.” Maar iets beters vond ze niet. Read the rest of this entry »
Tags: Business School voor Nieuwe Nederlanders, eigen bedrijf, linkedin, ondernemen, onderwijs, Rotterdam, vluchtelingen
Posted in Reportages | No Comments »