Posts Tagged ‘psychiatrie’

‘Online hulpverlening nog steeds in kinderschoenen’

donderdag, juni 24th, 2010

Gepubliceerd in Psy, juli 2010. Klik hier voor het artikel bij Psy.

Frank Schalken weet het al ruim tien jaar: online hulpverlening biedt enorm veel kansen voor de GGZ.  De mogelijkheden worden echter nog onvoldoende benut. Als een klein kind kan hij zich erover verbazen. ‘Veel online hulpwebsites zijn als een trap waar de eerste drie treden ontbreken.’

Het gebeurt Frank Schalken (39) zo vaak. Wat voor hem vanzelfsprekend is, blijkt voor de buitenwereld onlogisch. Een paar jaar geleden las hij in het Parool: ‘Allochtone jongeren maken weinig gebruik van psychische hulpverlening. Ze schamen zich te veel om over hun problemen te praten’. ‘Goh’, dacht Schalken, ‘die jongeren zijn wél heel actief op internet. Daar hebben ze juist helemaal geen last van die schaamte. Op sites als marokko.nl discussiëren jongeren heel openlijk over persoonlijke problemen’.

Dus bedacht Schalken twee jaar geleden hulpmix.nl, een website waar allochtone jongeren tot en met twintig jaar terechtkunnen met hun problemen en kunnen chatten met een hulpverlener. Hij kijkt vragend: ‘Logisch toch? Maar niemand had dat nog bedacht.’ Schalken is lang en opvallend kwiek. Zo iemand die niets ontgaat, iemand die altijd weet waar hij mee bezig is – die indruk maakt hij althans. (meer…)

De Prael houdt het klein

woensdag, april 14th, 2010

Gepubliceerd in QPQ, blad over sociaal ondernemen, april 2010

Bij Bierbrouwerij De Prael hebben bijna alle werknemers een psychiatrische achtergrond. Het bedrijf dat begon met een rammelende tweedehands bierinstallatie op een industrieterrein in Amsterdam-Zuid groeide uit tot een veelgevraagd biermerk met een winkel en proeverij op de Wallen. Een van de eerste sociale ondernemingen van Amsterdam gaat als een trein. Maar er zitten grenzen aan de groei.

Reinier (50) vraagt zich nooit meer af of het eigenlijk wel zin heeft om de deur uit te gaan. Hij doet het gewoon, want hij heeft een verantwoordelijkheid. Een baan. Sinds een paar jaar geeft hij rondleidingen in brouwerij De Prael, vier dagdelen per week, vrijwillig. Reinier is gediplomeerd bioloog, spreekt vloeiend Engels, Duits en Frans. Toch heeft hij eerder nooit een ‘normale baan’ gehad. (meer…)

‘Het innerlijk maakt soms uitzonderingen’

vrijdag, maart 5th, 2010

Gepubliceerd op psy.nl

Wessel Broekhuis schreef een boek over Wessel Broekhuis. Daarin vertelt hij hoe hij zich voelde als klein jongetje, en hoe het ging met zijn eerste vriendinnetje. Zijn vrienden komen aan bod, de liefde voor zijn ouders, en zijn metalband. Wessel is ‘een lange slungel’ van zeventien, en nu hij er over nadenkt: zijn leven komt eigenlijk ‘behoorlijk dicht bij perfectie’. Goed materiaal voor een boek, vond hij, want vanzelfsprekend is het allemaal niet voor hem. Wessels is namelijk ‘gehandicapt’, zegt hij zelf. Autist. (meer…)

Knalpsychotisch aan het werk

vrijdag, januari 29th, 2010

Gepubliceerd in Psy, februari 2010. Klik hier voor het artikel bij Psy

De resultaten die de Amsterdamse VIP-teams bereiken bij jongeren met een eerste psychose zijn opzienbarend. Bijna alle jongeren die onder de vleugels komen van de Vroeg Interventie Psychose-teams zijn aan het werk of doen een opleiding. Ze hebben allemaal een dak boven het hoofd en is het aantal suïcides teruggebracht naar nul.

Johan (22) heeft het druk. Hij is vierdejaarsstudent diergeneeskunde, actief bij een christelijke studentenvereniging, en hij loopt veertig uur in week stage. Tijdens die stage doet hij onderzoek naar immunologie: witte en rode bloedplaatjes bestuderen vanachter microscopen.

Hij heeft het zijn stagebegeleider niet verteld. Niet nodig, vindt Johan. ‘Het zou niets toevoegen, ik heb immers nergens last van. Ik praat er liever niet over.’ Tegen zijn dispuutgenoten heeft hij het wél gezegd. Hij moest wel. In zijn bijbelstudiegroepje spraken ze over wat hen bezighield: waar konden ze voor bidden? Toen kwam het onderwerp onvermijdelijk naar boven. Want de rechtszaak hield hem bezig. De rechtszaak waarin hij aansprakelijk werd gesteld voor de dingen die hij kapot had gemaakt in de periode dat hij een psychose had. (meer…)

Rokus Loopik: ontdekkingsreiziger in behandelmethoden

vrijdag, januari 1st, 2010

Gepubliceerd in Psy, januari 2010. Klik hier voor het artikel bij Psy.

Rokus Loopik neemt geen genoegen met de slakkengang waarmee vernieuwingen in de geestelijke gezondheidszorg doorgevoerd worden. Hij is altijd op zoek naar ‘beter en goedkoper’. Hulpverleners neemt hij mee mee de wijde wereld in. ‘Op de laatste dag zie ik hun ogen schitteren.’

Het is geen toeval dat Rokus Loopik (51) tegenwoordig eigen baas is. Na bijna twintig jaar als sociaal-psychiatrisch verpleegkundige in de ggz is hij niet meer ‘afhankelijk van een systeem’. Net als Frits Bovenberg en Menno Moraal, beiden sociaal-psychiatrisch verpleegkundigen, en ervaringsdeskundige Gijs Francken. Sinds oktober hebben zij hun krachten gebundeld in GGZ+, een stichting die zich hard maakt om vernieuwingen in de ggz vaker en sneller door te voeren.
‘Alle vier hebben we ervaren hoe beperkt de bewegingsruimte in de grote instellingen is’, zegt Loopik. ‘De bureaucratie in de ggz is verschrikkelijk, we leven in het decennium van de paranoia. Elke stap in de hulpverlening moet worden geregistreerd. Hulpverleners zuchten en kraken onder die regels. Want niet alleen cliënten voelen zich niet gehoord, ook hulpverleners. Aan het einde van het jaar wordt gecontroleerd of wat je hebt opgeschreven in de dossiers wel klopt met de registratielijsten. Dan heb je het toch niet over kwaliteit van hulpverlenen?’ (meer…)

‘Ieder vecht zijn eigen oorlog’

dinsdag, november 24th, 2009

Gepubliceerd in Psy, december 2009.

Dit verhaal gaat niet over het leven van Frederic de Lang. Het gaat niet over hoe hij was voor hij tien jaar geleden de diagnose schizofrenie kreeg, noch over hoe zijn leven er nu uit ziet. Want wie is Frederic de Lang om model te staan voor ‘de schizofreen’?

Eigenlijk weet ik weinig van hem. Hij woont in Amsterdam, en werd vorige week dertig. Hij werkt als ervaringsdeskundige in het VIP-team, Vroege Interventie Psychoses, dat jongeren voor, tijdens en na een psychose opvangt en ondersteunt. We praten over de laatste film die hij heeft gezien, over boeken, over journalisten met een goede schrijfstijl. Zoals hij tegenover me zit, zou hij een vriend kunnen zijn. Hij drinkt espresso, heeft humor, en is slim. Juist daarom wil ik horen hoe het ooit was, hoe het zover gekomen is. Het verschil tussen toen en nu, wat zo’n diagnose met je doet. (meer…)

‘Psychiatrie is niet sexy’

zondag, november 1st, 2009

Gepubliceerd in HFDZKN, magazine ter gelegenheid van het zestigjarige jubileum van het Fonds Psychische Gezondheid (november)

Althans, ze praten er niet over. Want carrièremoord, imagoschade en mishandeling door de media liggen op de loer.

Bier, een cowboyhoed en oerend harde meezingers. Benny Jolink is een echte kerel met een ruige Achterhoekse band. Al dertig jaar speelt de frontman van de band Normaal alle zalen plat. Lange tijd leidde hij een dubbelleven. Want als Jolink thuis kwam, stortte hij in. “Dan ging ik aan de keukentafel zitten, en zat daar de volgende morgen nog”, vertelt hij in het boek De Prozac Monologen. “Als mijn vrouw naar beneden kwam, stond ik op en plofte ik in bed. Ik kon niet slapen, ik kon niet eten.” Tien jaar geleden werd Jolink geveld door een depressie. “Ik zat wekenlang met mijn armen over elkaar voor me uit te staren. Bewegingsloos, zonder met mijn ogen te knipperen. Mijn vrouw werd er helemaal angstig van. Ik was een zombie.”

Maar Benny Jolink liet aan de buitenwereld niets merken. Niet aan zijn vrienden, niet aan zijn fans, zelfs niet aan de jongens van de band. “Op het podium was alles normaal. Het publiek was hetzelfde en ik ook. De depressie kwam zodra ik thuis was. Nog steeds zijn er collega’s die zeggen: ‘Waar heeft hij het over?’” (meer…)

‘Sigaret als laatste strohalm? Dat is een zwaktebod’

zaterdag, oktober 10th, 2009

Gepubliceerd in Psy 10, november 2009

Psychiatrische patiënten motiveren om te stoppen met roken. Woonbegeleider Pieter Amir van de Amsterdamse psychiatrische woonvoorziening Judith van Swethuis bindt de strijd aan tegen de eeuwige sigaret.

Wat roken hier veel mensen, dacht Pieter Amir toen hij vorig jaar als woonbegeleider kwam  werken bij het Judith van Swethuis, een psychiatrische woonvoorziening die deel uitmaakt van Stichting HVO/Querido. ‘Toen ik rondvroeg hoe dat kwam, antwoordde men: het is hun laatste strohalm. Ik vond dat een zwaktebod, heb je de bewoners dan niets meer te bieden dan dát?’ Zijn teammanager was het met hem eens, ze besloten de strijd tegen de eeuwige sigaret aan te gaan.

Amir benaderde Stivoro, Stichting Volksgezondheid en Roken. De stichting had al een training klaarliggen, die ze best wilde aanpassen voor de doelgroep. Amir haalde deze ‘Pakje-kans’ training huize Judith van Swet binnen, en zestien mensen meldden zich aan: zes personeelsleden en tien bewoners. De instelling drukte T-shirts en posters met foto’s van de ‘stoppers’; er werden speldjes uitgedeeld van gebroken sigaretten; er kwam ontbijt op bed als aanmoediging. Het was voor het eerst in Nederland dat een psychiatrische instelling een dergelijk stoppen-met-roken programma opzette. (meer…)

Op je hoede zijn voor je moeder – kinderen van ouders met psychische problemen

dinsdag, augustus 4th, 2009

Gepubliceerd in de Volkskrant, 4 augustus 2009. Klik hier of hier voor het artikel bij de Volkskrant

Bij Eleos leren kinderen met een psychisch zieke ouder hoe ze daarmee om moeten gaan. Maar naar zo’n cursus gaan, voelt vaak als verraad.

Sara (19) is altijd op haar hoede. Of ze niet te laat thuis komt, of ze een afspraak wel op het goede moment maakt, of ze wel de juiste kleren draagt. Bij alles wat ze doet, houdt ze rekening met haar moeder. Toch is het eigenlijk nooit goed. ‘Mijn moeder wordt om de kleinste dingen witheet van woede, of enorm verdrietig. Je weet het nooit.’

Sara’s moeder is psychisch ziek. ‘Dat weet ze, het heeft met vroeger te maken, maar ze wil er niet voor in behandeling’, zegt Sara. ‘Tegenover de buitenwereld doen we of er niets aan de hand is.’ Sara groeide ermee op. ‘Ik dacht dat het bij iedereen zo was.’ (meer…)

Chronisch trauma

zaterdag, augustus 1st, 2009

Gepubliceerd in Psy no. 8, augustus 2009. Klik hier voor pdf-artikel

Mensen die in hun vroege jeugd structureel werden mishandeld, hebben daar vaak de rest van hun leven last van. Lange tijd was er voor hen geen behandeling.

De geur van het tapijt, die blijft Victor van Dalen altijd bij. Hij werd er aan zijn haren overheen gesleurd. Zijn vader sloeg, schopte, schold, dronk. Net als zijn moeder. Victor van Dalen at thuis zelden een voedzame warme maaltijd, sliep met zijn broertjes in dezelfde, ongewassen bedden. Geld was er nooit, liefde evenmin. Jaar na jaar krijste zijn moeder dat hij een debiel was, een mongool, een nietsnut. (meer…)