Arbeidsmarkt

‘Wie was hier de outsider, en wie was normaal?’ – Annelies Verbeke

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Schrijver Annelies Verbeke (39) begon als gids in het psychiatriemuseum in Gent. Onlangs verscheen haar roman ‘Dertig Dagen’.

“Het Museum Dr. Guislain heeft naast de vaste collectie over de geschiedenis van de psychiatrie een grote collectie outsider-kunst: werken gemaakt door mensen met een psychische stoornis. Van outsider-kunstenaars wordt vaak gezegd dat ze een zeer sterke drang – of zelfs dwang – voelen om kunst te maken. Maar geldt dat niet evengoed voor ‘gewone’ kunstenaars? Waar stopt de normale en begint de outsider-kunst? Die vraag hield me van het begin af aan bezig.

‘Wie was hier de outsider, en wie was normaal?’ – Annelies Verbeke

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Schrijver Annelies Verbeke (39) begon als gids in het psychiatriemuseum in Gent. Onlangs verscheen haar roman ‘Dertig Dagen’.

“Het Museum Dr. Guislain heeft naast de vaste collectie over de geschiedenis van de psychiatrie een grote collectie outsider-kunst: werken gemaakt door mensen met een psychische stoornis. Van outsider-kunstenaars wordt vaak gezegd dat ze een zeer sterke drang – of zelfs dwang – voelen om kunst te maken. Maar geldt dat niet evengoed voor ‘gewone’ kunstenaars? Waar stopt de normale en begint de outsider-kunst? Die vraag hield me van het begin af aan bezig.

‘Daar stonden we weer, op de begraafplaats’ – Marli Huijer

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Filosoof en nieuwe Denker des Vaderlands Marli Huijer (60) begon als coördinator van de ‘Amsterdamse junkiebond’.

“Ik had mijn geneeskundediploma gehaald, maar moest nog een jaar wachten tot ik op de huisartsenopleiding terechtkon. Thuiszitten is niks voor mij, ik begon als vrijwilliger bij de junkiebond, officieel de ‘Medisch-Sociale Dienst Heroïne Gebruikers’. Na drie maanden boden ze me daar een baan aan.

‘Daar stonden we weer, op de begraafplaats’ – Marli Huijer

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Filosoof en nieuwe Denker des Vaderlands Marli Huijer (60) begon als coördinator van de ‘Amsterdamse junkiebond’.

“Ik had mijn geneeskundediploma gehaald, maar moest nog een jaar wachten tot ik op de huisartsenopleiding terechtkon. Thuiszitten is niks voor mij, ik begon als vrijwilliger bij de junkiebond, officieel de ‘Medisch-Sociale Dienst Heroïne Gebruikers’. Na drie maanden boden ze me daar een baan aan.

‘Worstelen als sleutel naar vrijheid’ – Sander Terphuis

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Sander Terphuis (42) begon in Iran als worstelaar, in Nederland als rechterlijk ambtenaar. Nu werkt hij bij het ministerie van buitenlandse zaken.

“Mijn moeder zag het al helemaal voor zich, haar zoon zou een mooie carrière hebben als beroemd Iraans worstelaar. Maar ik had een geheime agenda: worstelen was mijn sleutel naar de vrijheid. Topsport zou me de mogelijkheid bieden Iran en het autoritaire regime te ontvluchten.

‘Worstelen als sleutel naar vrijheid’ – Sander Terphuis

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Sander Terphuis (42) begon in Iran als worstelaar, in Nederland als rechterlijk ambtenaar. Nu werkt hij bij het ministerie van buitenlandse zaken.

“Mijn moeder zag het al helemaal voor zich, haar zoon zou een mooie carrière hebben als beroemd Iraans worstelaar. Maar ik had een geheime agenda: worstelen was mijn sleutel naar de vrijheid. Topsport zou me de mogelijkheid bieden Iran en het autoritaire regime te ontvluchten.

‘Die chef deed er alles aan om me te ontslaan’ – Ingmar Heytze

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Dichter en schrijver Ingmar Heytze (45) begon bij het ingenieursbureau van NS. Onlangs verscheen zijn bundel ‘De man die ophield te bestaan’.

“Toen ik als 15-jarige mijn eerste gedichten schreef, wist ik meteen dat ik dat de rest van mijn leven wilde doen. Ik wist ook dat de kans om te overleven als dichter bijna nul was. Ik ging braaf Algemene Letteren studeren. Zelfs Lou Reed had een typdiploma waar hij in slappe tijden gebruik van had gemaakt. Als een wereldster zoals hij af en toe als typist werkte, wie was ik dan om te denken dat ik alleen van poëzie zou kunnen leven?

‘Die chef deed er alles aan om me te ontslaan’ – Ingmar Heytze

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Dichter en schrijver Ingmar Heytze (45) begon bij het ingenieursbureau van NS. Onlangs verscheen zijn bundel ‘De man die ophield te bestaan’.

“Toen ik als 15-jarige mijn eerste gedichten schreef, wist ik meteen dat ik dat de rest van mijn leven wilde doen. Ik wist ook dat de kans om te overleven als dichter bijna nul was. Ik ging braaf Algemene Letteren studeren. Zelfs Lou Reed had een typdiploma waar hij in slappe tijden gebruik van had gemaakt. Als een wereldster zoals hij af en toe als typist werkte, wie was ik dan om te denken dat ik alleen van poëzie zou kunnen leven?

‘De wereld trok aan mijn kraam voorbij’ – Tjitske Jansen

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Dichter en schrijver Tjitske Jansen (44) begon op de markt. Deze maand verscheen haar boek ‘Voor Altijd voor het Laatst’.

“Ik dacht meteen: dát moet ik doen. Fruit verkopen op de markt, het klonk romantisch. Ik had al heel wat korte uitzendbaantjes gedaan die ik verre van leuk vond. Tijdens één van die baantjes – afwashulp in het ziekenhuis – vertelde een collega dat haar dochter stopte op de markt. Hé, dacht ik. Als er iemand weggaat, hebben ze vast een nieuwe nodig.

‘De wereld trok aan mijn kraam voorbij’ – Tjitske Jansen

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Dichter en schrijver Tjitske Jansen (44) begon op de markt. Deze maand verscheen haar boek ‘Voor Altijd voor het Laatst’.

“Ik dacht meteen: dát moet ik doen. Fruit verkopen op de markt, het klonk romantisch. Ik had al heel wat korte uitzendbaantjes gedaan die ik verre van leuk vond. Tijdens één van die baantjes – afwashulp in het ziekenhuis – vertelde een collega dat haar dochter stopte op de markt. Hé, dacht ik. Als er iemand weggaat, hebben ze vast een nieuwe nodig.

‘De leraar vond mijn kunst onzin’ – Wim T. Schippers

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Kunstenaar Wim T. Schippers (72) begon meteen met een eigen expositie. Momenteel speelt hij in de door hem geschreven muziektheatervoorstelling ‘Hoogwater voorheen Laagwater’.

“Straatarm was ik. Ik zat in het tweede jaar van de kunstnijverheidsschool, tegenwoordig bekend als Rietveldacademie, en woog geloof ik 47 kilo. Ik leefde op pennywafels van de conciërge. Toevallig zag ik een stenciltje in het Stedelijk Museum liggen: kunstenaars werden opgeroepen hun werk in te sturen voor de gemeenteaankopen.

‘De leraar vond mijn kunst onzin’ – Wim T. Schippers

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Kunstenaar Wim T. Schippers (72) begon meteen met een eigen expositie. Momenteel speelt hij in de door hem geschreven muziektheatervoorstelling ‘Hoogwater voorheen Laagwater’.

“Straatarm was ik. Ik zat in het tweede jaar van de kunstnijverheidsschool, tegenwoordig bekend als Rietveldacademie, en woog geloof ik 47 kilo. Ik leefde op pennywafels van de conciërge. Toevallig zag ik een stenciltje in het Stedelijk Museum liggen: kunstenaars werden opgeroepen hun werk in te sturen voor de gemeenteaankopen.

Die donkere willen ze niet

Foute grappen, stomme klusjes en een baas die niets doet // Racisme op het werk komt vaker voor dan je denkt

‘Heb nog even gekeken, is niks. Ten eerste een donker gekleurde (neger) en op zijn cv weinig tot geen ervaring met computers enz.’ Dat schreef een medewerker van een Arnhemse elektronicawinkel over een sollicitant (23) die per e-mail reageerde op een vacature voor stagiaire. Klein foutje: de medewerker stuurde de mail niet naar zijn baas, maar naar de sollicitant. Het OM maakte vorige week bekend dat het de 29-jarige medewerker vervolgt voor discriminatie vanwege ras.

Die donkere willen ze niet

Foute grappen, stomme klusjes en een baas die niets doet // Racisme op het werk komt vaker voor dan je denkt

‘Heb nog even gekeken, is niks. Ten eerste een donker gekleurde (neger) en op zijn cv weinig tot geen ervaring met computers enz.’ Dat schreef een medewerker van een Arnhemse elektronicawinkel over een sollicitant (23) die per e-mail reageerde op een vacature voor stagiaire. Klein foutje: de medewerker stuurde de mail niet naar zijn baas, maar naar de sollicitant. Het OM maakte vorige week bekend dat het de 29-jarige medewerker vervolgt voor discriminatie vanwege ras.

‘Blind en doof voor de faalangst’ – Gustaaf Peek

“Mijn grootmoeder stierf twee jaar voordat ik afstudeerde, en liet me wat geld na. Ik wist meteen waarvoor ik het zou gebruiken. Schrijven. Als ik nou maar hard genoeg werk, komt er vanzelf iets uit, dacht ik. Zo had ik dat ook gedaan bij mijn afstudeerscriptie: iedere dag schrijven, schrijven, schrijven – en na half jaar was die scriptie af. Ik wist dus hoe ik de dagen schrijvend kon vullen. Alleen, dit keer was de uitkomst ongewis. Ik wilde verhalen schrijven, maar het lukte niet. Ik vond ze niet goed. Na een half jaar schrijven, had ik niks. Nul rendement. Ja, ik had veel woorden op papier gezet, maar geen enkel verhaal was af.

‘Blind en doof voor de faalangst’ – Gustaaf Peek

“Mijn grootmoeder stierf twee jaar voordat ik afstudeerde, en liet me wat geld na. Ik wist meteen waarvoor ik het zou gebruiken. Schrijven. Als ik nou maar hard genoeg werk, komt er vanzelf iets uit, dacht ik. Zo had ik dat ook gedaan bij mijn afstudeerscriptie: iedere dag schrijven, schrijven, schrijven – en na half jaar was die scriptie af. Ik wist dus hoe ik de dagen schrijvend kon vullen. Alleen, dit keer was de uitkomst ongewis. Ik wilde verhalen schrijven, maar het lukte niet. Ik vond ze niet goed. Na een half jaar schrijven, had ik niks. Nul rendement. Ja, ik had veel woorden op papier gezet, maar geen enkel verhaal was af.

‘Een kind van 13 met een koets’ – Terts Brinkhoff

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Terts Brinkhoff (62) begon met paard en wagen. Hij is bedenker en producent van theaterfestival De Parade, dat nu in Den Haag staat.

“Mijn moeder deed het uit balorigheid. We zaten te eten, ineens hoorden we klik- klak. Stond mijn moeder met een paard voor het raam. Mama was weer gek aan het doen. Ze had het paard en een koetsje van de groenteman gekocht. Gewoon, als geintje.

‘Een kind van 13 met een koets’ – Terts Brinkhoff

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Terts Brinkhoff (62) begon met paard en wagen. Hij is bedenker en producent van theaterfestival De Parade, dat nu in Den Haag staat.

“Mijn moeder deed het uit balorigheid. We zaten te eten, ineens hoorden we klik- klak. Stond mijn moeder met een paard voor het raam. Mama was weer gek aan het doen. Ze had het paard en een koetsje van de groenteman gekocht. Gewoon, als geintje.

‘Zaal vol rolstoelen en ik moest de invalide spelen’ – Dick van den Toorn

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Acteur Dick van den Toorn (55) begon bij het Amsterdams Volkstoneel. Nu speelt hij in ‘Terug naar Toen’ in het Delamar Theater.

“Op mijn twaalfde had ik al 28 keer ‘Who’s affraid of Virginia Woolf’ gezien. Ik begreep het niet helemaal, maar ik vond het mateloos fascinerend. Actrice Kitty Jansen was mijn moeder, acteur André van den Heuvel mijn stiefvader. Ik wist zeker dat ik ook wilde acteren.

‘Zaal vol rolstoelen en ik moest de invalide spelen’ – Dick van den Toorn

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Acteur Dick van den Toorn (55) begon bij het Amsterdams Volkstoneel. Nu speelt hij in ‘Terug naar Toen’ in het Delamar Theater.

“Op mijn twaalfde had ik al 28 keer ‘Who’s affraid of Virginia Woolf’ gezien. Ik begreep het niet helemaal, maar ik vond het mateloos fascinerend. Actrice Kitty Jansen was mijn moeder, acteur André van den Heuvel mijn stiefvader. Ik wist zeker dat ik ook wilde acteren.