Reportages

De klanken van de Dolomieten

Een flink eind wandelen in de bergen en dan, liggend in het gras, luisteren naar Schönberg. Het festival ‘De geluiden van de Dolomieten’ biedt een bijzondere ervaring.

Ze hebben korte broeken aan, hun wandelschoenen uitgetrokken. De Italiaanse Adriana Zambello (59) en haar twee vriendinnen zitten op kleedjes in de brandende middagzon. Hun nordic walking-stokken staan triomfantelijk rechtop in het gras geprikt naast hen. Ze hebben het gehaald.

De klanken van de Dolomieten

Een flink eind wandelen in de bergen en dan, liggend in het gras, luisteren naar Schönberg. Het festival ‘De geluiden van de Dolomieten’ biedt een bijzondere ervaring.

Ze hebben korte broeken aan, hun wandelschoenen uitgetrokken. De Italiaanse Adriana Zambello (59) en haar twee vriendinnen zitten op kleedjes in de brandende middagzon. Hun nordic walking-stokken staan triomfantelijk rechtop in het gras geprikt naast hen. Ze hebben het gehaald.

Mexico: Hysterisch huilende moeders met vrolijke polkamuziek op de achergrond

De 28-jarige Hester van Nierop werd in de Mexicaanse stad Ciudad Juárez vermoord en verkracht. Haar moeder Arsène bekijkt de film Narco Cultura, waarin de afschuwelijke moorden in die stad worden afgewisseld met een popcultuur die geweld verheerlijkt.

Edgar Quintero maakt met zijn driejarige zoontje een ritje op de fiets. Zachtjes zingt hij een vrolijk deuntje voor het jochie: ‘We zijn bloeddorstig, we houden van moorden.’ Hij heeft het liedje zelf geschreven, Quintero is de frontman van een populaire narcocorridos-band, een Mexicaanse variant van gangstarap die het leven van de ‘succesvolle’ Mexicaanse drugsbazen bezingt.

Mexico: Hysterisch huilende moeders met vrolijke polkamuziek op de achergrond

De 28-jarige Hester van Nierop werd in de Mexicaanse stad Ciudad Juárez vermoord en verkracht. Haar moeder Arsène bekijkt de film Narco Cultura, waarin de afschuwelijke moorden in die stad worden afgewisseld met een popcultuur die geweld verheerlijkt.

Edgar Quintero maakt met zijn driejarige zoontje een ritje op de fiets. Zachtjes zingt hij een vrolijk deuntje voor het jochie: ‘We zijn bloeddorstig, we houden van moorden.’ Hij heeft het liedje zelf geschreven, Quintero is de frontman van een populaire narcocorridos-band, een Mexicaanse variant van gangstarap die het leven van de ‘succesvolle’ Mexicaanse drugsbazen bezingt.

Jonge artsen leren praten via een omweg

Artsen rommelen liever wat aan dan dat ze professionele tolken inschakelen, blijkt uit onderzoek. De verplichte cursus Omgaan met een taalbarrière moet de koudwatervrees wegnemen.

In langzaam Arabisch legt de voice-over iets uit. Je kunt horen dat de stem moeite doet zich verstaanbaar te maken, maar de vierdejaars geneeskundestudenten ontgaat iedere betekenis. Ze zien een plaatje van twee mannen aan een tafel, de één is overduidelijk de dokter, de ander de patiënt. Dan verschijnt, naast allerlei Arabische tekens, kort de website ‘diabete.ma’ in beeld – het enige houvast.

Jonge artsen leren praten via een omweg

Artsen rommelen liever wat aan dan dat ze professionele tolken inschakelen, blijkt uit onderzoek. De verplichte cursus Omgaan met een taalbarrière moet de koudwatervrees wegnemen.

In langzaam Arabisch legt de voice-over iets uit. Je kunt horen dat de stem moeite doet zich verstaanbaar te maken, maar de vierdejaars geneeskundestudenten ontgaat iedere betekenis. Ze zien een plaatje van twee mannen aan een tafel, de één is overduidelijk de dokter, de ander de patiënt. Dan verschijnt, naast allerlei Arabische tekens, kort de website ‘diabete.ma’ in beeld – het enige houvast.

Verslaggeving Into The Great Wide Open

Samen met mijn collega’s van Bureau Boven schreef ik voor het festival Into the Great Wide Open op Vlieland verhalen, reportages en interviews voor de festivalkrant Het Logboek.

Ik interviewde Kitty Daisy & Lewis, ik ging op pad met militairen op eindeloze stranden waarboven straaljagers cirkelden, en ik sprak kunstenaars in de donkere bossen.

Verslaggeving Into The Great Wide Open

Samen met mijn collega’s van Bureau Boven schreef ik voor het festival Into the Great Wide Open op Vlieland verhalen, reportages en interviews voor de festivalkrant Het Logboek.

Ik interviewde Kitty Daisy & Lewis, ik ging op pad met militairen op eindeloze stranden waarboven straaljagers cirkelden, en ik sprak kunstenaars in de donkere bossen.

In de war in niemandsland

Waar iedereen op doorreis is, hebben zij hun basis. Schiphol kent een harde kern van dertig ‘bewoners’ met psychische problemen.

“Je moet goed kunnen kijken, mensen zien“, zegt Hans Pijp. Op Schiphol Plaza, het centrale plein van de luchthaven, krioelt het van de mensen. Ze bekijken de aankomst- en vertrektijden van de vliegtuigen, ze snauwen in exotische talen hun jengelende kinderen toe, ze eten een hamburger, kopen nog snel even hun laatste vakantiebenodigdheden. Maar Pijp ziet iets anders. Dwars door de chaos van mensen op weg naar hun bestemming, loopt een vrouw. Ze duwt een karretje met een paar weekendtassen – zoals zo vele anderen dat hier doen. “Zij woont hier”, zegt Pijp. “Ze is dakloos en psychotisch.”

In de war in niemandsland

Waar iedereen op doorreis is, hebben zij hun basis. Schiphol kent een harde kern van dertig ‘bewoners’ met psychische problemen.

“Je moet goed kunnen kijken, mensen zien“, zegt Hans Pijp. Op Schiphol Plaza, het centrale plein van de luchthaven, krioelt het van de mensen. Ze bekijken de aankomst- en vertrektijden van de vliegtuigen, ze snauwen in exotische talen hun jengelende kinderen toe, ze eten een hamburger, kopen nog snel even hun laatste vakantiebenodigdheden. Maar Pijp ziet iets anders. Dwars door de chaos van mensen op weg naar hun bestemming, loopt een vrouw. Ze duwt een karretje met een paar weekendtassen – zoals zo vele anderen dat hier doen. “Zij woont hier”, zegt Pijp. “Ze is dakloos en psychotisch.”

Tolhuistour: audiotour over het voormalig Shell-terrein

Samen met mijn collega’s van Bureau Boven maakte ik een audiotour over een bijzonder gebied in Amsterdam-Noord, net aan de overkant van het IJ. Zeventig jaar lang huisde Shell hier en was het hermetisch afgesloten voor niet-werknemers. Inmiddels is het een culturele vrijplaats. In de Tolhuistuingebied houden we zelf ook kantoor.

De Tolhuistour voert de bezoekers via muziek, geluid en vertellingen langs intrigerende verhalen uit het verleden. Zo hoor je over het galgenveld, waar Elsje Christiaens in 1664 werd opgehangen, maar ook over de liefdesboom die ernaast stond. Actrice Willeke van Ammelrooy vertelt hoe ze haar carrière bij Shell begon, oud-politicus Wijnand Duyvendak herbeleeft de Spektakelblokkade, een demonstratie tegen Shell. Kunstenaar Lucebert wordt opgevoerd als inspiratiebron voor de huidige Tolhuistuin, maar ook als dakloze die zich warm hield aan de motor van de pont. Daarnaast tonen de huidige bewoners hun werk: zoals de 3D-printer van Dus Architecten waaruit binnenkort een grachtenpand zal verrijzen.

Tolhuistour: audiotour over het voormalig Shell-terrein

Samen met mijn collega’s van Bureau Boven maakte ik een audiotour over een bijzonder gebied in Amsterdam-Noord, net aan de overkant van het IJ. Zeventig jaar lang huisde Shell hier en was het hermetisch afgesloten voor niet-werknemers. Inmiddels is het een culturele vrijplaats. In de Tolhuistuingebied houden we zelf ook kantoor.

De Tolhuistour voert de bezoekers via muziek, geluid en vertellingen langs intrigerende verhalen uit het verleden. Zo hoor je over het galgenveld, waar Elsje Christiaens in 1664 werd opgehangen, maar ook over de liefdesboom die ernaast stond. Actrice Willeke van Ammelrooy vertelt hoe ze haar carrière bij Shell begon, oud-politicus Wijnand Duyvendak herbeleeft de Spektakelblokkade, een demonstratie tegen Shell. Kunstenaar Lucebert wordt opgevoerd als inspiratiebron voor de huidige Tolhuistuin, maar ook als dakloze die zich warm hield aan de motor van de pont. Daarnaast tonen de huidige bewoners hun werk: zoals de 3D-printer van Dus Architecten waaruit binnenkort een grachtenpand zal verrijzen.

Daily Matters

Tijdens het filmfestival Movies that Matters maak ik samen met mijn vier collega’s van Bureau Boven de online festivalkrant Daily Matters. Iedere dag interviews met regisseurs en activisten, en reportages van debatten. Over homorechten in Uganda, vrouwengeweld in Guatemala, Noord-Koreaanse strafkampen en nog veel meer.

Daily Matters

Tijdens het filmfestival Movies that Matters maak ik samen met mijn vier collega’s van Bureau Boven de online festivalkrant Daily Matters. Iedere dag interviews met regisseurs en activisten, en reportages van debatten. Over homorechten in Uganda, vrouwengeweld in Guatemala, Noord-Koreaanse strafkampen en nog veel meer.

‘Thuis praat ik niet zo netjes’

Wat is gastvrijheid? Leerlingen van het Nova College leren het in het restaurant van de school. Ze oefenen op echte gasten.

Ze zijn een jaar of zestien, zeventien. Drie jongens strak in het pak, paarse stropdassen, gel in de haren. Het is stil in de gangen van hun school, het Nova College in Haarlem. Zes uur ‘s avonds, de lessen zijn allang voorbij. Maar zij zijn er nog, ze wachten. Wanneer de deur opengaat, beginnen ze te stralen. De één helpt de gasten uit hun jassen, de ander checkt een reservering, weer een ander houdt galant deur open naar het volgende vertrek: het restaurant.

‘Thuis praat ik niet zo netjes’

Wat is gastvrijheid? Leerlingen van het Nova College leren het in het restaurant van de school. Ze oefenen op echte gasten.

Ze zijn een jaar of zestien, zeventien. Drie jongens strak in het pak, paarse stropdassen, gel in de haren. Het is stil in de gangen van hun school, het Nova College in Haarlem. Zes uur ‘s avonds, de lessen zijn allang voorbij. Maar zij zijn er nog, ze wachten. Wanneer de deur opengaat, beginnen ze te stralen. De één helpt de gasten uit hun jassen, de ander checkt een reservering, weer een ander houdt galant deur open naar het volgende vertrek: het restaurant.

Mantelzorg met een prijskaartje

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 26 oktober 2012.

Home Instead biedt ‘betaalde mantelzorg’, zodat ouderen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Het bedrijf zet vijftigplussers in die koken, opruimen, boodschappen doen en ouderen gezelschap bieden. ‘Babyboomers kunnen best wat betalen voor een fijne oude dag.’ 

Er werden meteen Kamervragen gesteld. Wist de minister dat een Amerikaanse multinational het oog had laten vallen op de Nederlandse thuiszorgmarkt? De SP zag de bui al hangen: een Amerikaanse commerciële zorginstelling – dat betekende vast ‘onderbetaalde buitenlandse arbeidskrachten’ en verslechtering van de kwaliteit van zorg. Dergelijke commerciële praktijken hoorden toch niet in Nederland thuis? Eric Kindt kan erom glimlachen. Hij is één van de […]

Mantelzorg met een prijskaartje

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 26 oktober 2012.

Home Instead biedt ‘betaalde mantelzorg’, zodat ouderen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Het bedrijf zet vijftigplussers in die koken, opruimen, boodschappen doen en ouderen gezelschap bieden. ‘Babyboomers kunnen best wat betalen voor een fijne oude dag.’ 

Er werden meteen Kamervragen gesteld. Wist de minister dat een Amerikaanse multinational het oog had laten vallen op de Nederlandse thuiszorgmarkt? De SP zag de bui al hangen: een Amerikaanse commerciële zorginstelling – dat betekende vast ‘onderbetaalde buitenlandse arbeidskrachten’ en verslechtering van de kwaliteit van zorg. Dergelijke commerciële praktijken hoorden toch niet in Nederland thuis? Eric Kindt kan erom glimlachen. Hij is één van de […]

‘Zo, weer tachtig euro bespaard’

Ze waken over de school, repareren kapotte toiletten, schilderen muurtjes, doen de was. Conciërges knappen de klusjes op waar de leraren geen tijd voor hebben. De bezuinigingen in het onderwijs treffen niet alleen de leerkrachten, maar verkleinen ook de budgetten voor het ondersteunend personeel op de basisscholen. Conciërge Raymond Kop: “Ik ben hier echt ‘het mannetje’.”

‘Zo, weer tachtig euro bespaard’

Ze waken over de school, repareren kapotte toiletten, schilderen muurtjes, doen de was. Conciërges knappen de klusjes op waar de leraren geen tijd voor hebben. De bezuinigingen in het onderwijs treffen niet alleen de leerkrachten, maar verkleinen ook de budgetten voor het ondersteunend personeel op de basisscholen. Conciërge Raymond Kop: “Ik ben hier echt ‘het mannetje’.”