Illustratie: Ming Ong

Anja (61) is na een herseninfarct arbeidsongeschikt, maar ontvangt geen uitkering. Ze is niet de enige

, ,

Bijna een half miljoen mensen die vanwege ziekte of handicap niet kunnen werken, ontvangen geen passende uitkering. Dat blijkt uit onderzoek dat ik samen met Parcival Weijnen deed bij Onderzoekscollectief Spit. We verdiepten ons ook in de gevolgen hiervan. Voor dagblad Trouw schreven wij het verhaal op van Anja die al 35 jaar de gevolgen ervaart van steeds strenger wordend beleid.

Illustratie: Milo

Vermorzeld in de participatiesamenleving – onderzoek

, ,
Een half miljoen mensen kan door ziekte of handicap niet werken, maar ontvangt geen passende uitkering. Dat blijkt uit onderzoek dat ik samen met Parcival Weijnen deed bij Onderzoekscollectief Spit. Waar dat toe leidt? Deze groep zit vast in een uitzichtloos regime van strenge regels, dwang en controles, omdat ze vallen onder een wet die er vanuit gaat dat ze met 'de juiste prikkels' weer aan het werk zullen gaan. Ze kunnen niet samenwonen met hun partner, geen erfenis ontvangen, en worden binnenstebuiten gekeerd in 'fraudeonderzoeken'. Het beheerst kortom hun hele leven. We schreven er een uitgebreid verhaal over in de Groene Amsterdammer waarin we de ervaringen van deze groep belichtten. Voor dagblad Trouw maakten we een nieuwsbericht, en diepten we het verhaal van 'Anja' uit. Naar aanleiding van ons nieuws, werden Kamervragen gesteld.

Podcast over twee jonge zussen die in Turkije in de cel belanden vanwege terrorisme

,
Vier jaar lang volgde ik met Emmie Kollau de familie Varan. De jonge zussen Betül en Bergün uit Etten-Leur vertrokken naar Istanbul om zich aan te sluiten bij de Turkse protestband Grup Yorum. Sindsdien zitten ze bijna non-stop in een Turkse cel: de Turkse staat meent dat ze terroristen zijn. Emmie en ik volgden de zussen en hun ouders tijdens Turkse rechtszittingen, protesten, concerten, in de megagevangenis Silivri, en tijdens hongerstakingen. We maakten er een podcast over: Enkele reis Istanbul - over een gezin dat alles op het spel zet voor zijn idealen, zelfs als gevangenschap of de dood erop moet volgen.
Reyer Boxem voor Trouw

Zorginstellingen weigeren complexe patiënten met verstandelijke handicap – onderzoek

De toegang tot zorg voor mensen met een verstandelijke beperking en gedragsproblemen loopt vast. Maandenlang verdiepte ik me met collega Hester den Boer in een groep die 'complex' genoemd wordt - al is 'kwetsbaar' een beter woord. Wat bleek: ze zijn 'te duur', en worden daarom door zorginstellingen geweigerd, of zelfs - hoewel dat eigenlijk niet mag - eruit gegooid. We publiceerden erover in De Groene Amsterdammer en dagblad Trouw en het NOS-journaal nam het nieuws over. Naar aanleiding van ons onderzoek stelden drie politici Kamervragen.

Kunnen we onze medicijnen nog wel vertrouwen?

Wanneer er een nieuw medicijn op de Europese markt komt, kun je ervan uitgaan dat het wat toevoegt, toch? En dat de werking ervan is aangetoond met gedegen wetenschappelijk onderzoek. Toch? Voor Onderzoekscollectief Spit en in samenwerking Investigate Europe verdiepte ik me in de toelating van nieuwe medicijnen tot de Europese markt. Op het wetenschappelijk bewijs voor toelating tot de markt blijkt vaak een hoop af te dingen. ‘We zijn bereid voor hoop te betalen.’
Jan Rothuizen

‘Ik zat pas op de helft van mijn behandeling’ – onderzoek specialistische ggz

,
Wat als de enige plek waar je nog hulp kon krijgen, sluit? En kán dat eigenlijk ‘zomaar’? Ja, dat kan, bleek uit onderzoek dat ik deed bij Onderzoekscollectief Spit samen met Roos Menkhorst. Gespecialiseerde ggz-afdelingen sluiten hun deuren omdat behandeling van complexe psychiatrische problemen een te grote kostenpost zijn. Ggz-instellingen doen dit op eigen houtje, en patiënten lopen zo passende zorg mis.

Strenge hiërarchie en pestgedrag – deel 2 van ons onderzoek in de ouderenzorg

We doken nog dieper in de werkomstandigheden in de ouderenzorg. Medewerkers in de ouderenzorg ervaren de hiërarchische werkcultuur vaak als onveilig. Ze voelen zich onzeker, gewantrouwd en niet gehoord. n het tweede verhaal zoomen we in op het verhaal van één verpleeghuis in Zeeland. ‘Bewoners lagen soms in hun urine op de bank te verkleumen, omdat er niet genoeg tijd was.'

‘Wij zijn de slijtende werkpaarden’ – werken in de ouderenzorg

Na ons onderzoek in de huisartsenzorg, verdiepte ik me samen met collega Roos Menkhorst in de ouderenzorg. We richtten onze blik allereerst op de 'mensen aan het bed': de verzorgenden en helpenden. We spraken er een hele hoop en liepen met hen mee op de werkvloer Ouderenverzorgers werken in kleine contracten en met onregelmatige roosters. Tijdens de coronapandemie werden ze niet serieus genomen en inmiddels hebben hun instellingen de hoogste verzuimcijfers ooit. Waarom hebben deze toegewijde mensen zo’n lage prioriteit? Wij worden gezien als de sukkels van de samenleving, die zich bezighouden met de weggestopte mensen.'

Ziet de huisarts het nog zitten? – voorpagina Trouw

Vandaag haalden collega Roos Menkhorst en ik de voorpagina van dagblad Trouw met onze enquête onder huisartsen. Huisartsen twijfelen of ze hun vak willen voortzetten en moeten zorgtaken uitvoeren waarvoor zij onvoldoende zijn toegerust.

De vaste huisarts heeft z’n langste tijd gehad – deel 2 van ons onderzoek naar het huisartsentekort

Ons onderzoek naar het huisartsentekort bij onderzoekscollectief Spit had zoveel kanten dat het niet allemaal in één verhaal paste. We schreven daarom een tweede deel voor de Groene Amsterdammer. De zzp-huisarts is in opkomst en de zwoegende praktijkhouder is de dupe. Waarom zien huisartsen het niet meer zitten om een eigen praktijk op te zetten? ‘Misschien ga ik wel yogalessen geven, of coaching.’